fudit
fudit is a Latin form of fundo, meaning “pour; scatter; rout”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 71 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 20: … Lucio Lucullo, fuit; qua in legatione duxit exercitum, signa contulit, manum conseruit, magnas copias hostium fudit, urbis partim vi, partim obsidione cepit, Asiam istam refertam et eandem delicatam sic obiit ut in ea neque a …
Lucan, Civil War 6.404: Fudit et argentum flammis, aurumque moneta
All forms of fundo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.