Socratos Sign in

fremitum

fremitum is a Latin form of fremo, meaning “roar, growl; murmur, complain”. It is the perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine or perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle nominative singular neuter.

Found 30 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro L. Flacco 23: … n testimoniis dicendis religiosa. propius accedo; nego esse ista testimonia quae tu psephismata appellas, sed fremitum egentium et motum quendam temerarium Graeculae contionis. intrabo etiam magis. qui gessit non adest, qui nume …

Seneca the Younger, Epistulae 10.83.7: … Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt quidem. Fremitum patientissime fero. Multae voces et in unum confusae pro fluctu mihi sunt aut vento silvam verberante et cete …

All forms of fremo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.