fremit
fremit is a Latin form of fremo, meaning “roar, growl; murmur, complain”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 47 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 2.7.3: … rum inter istos dissensio; cuius ego quaedam initia sensi ex Curione. iam vero Arrius consulatum sibi ereptum fremit; Megabocchus et haec sanguinaria iuventus inimicissima est. accedat vero, accedat etiam ista rixa auguratus. …
Vergil, Aeneid 11.599: compositi numero in turmas. Fremit aequore toto
All forms of fremo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.