fortunam

fortunam is a Latin form of fortuna, meaning “fortune, luck”. It is the accusative singular feminine noun.

Found 590 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.31.14: … faciendum quod Helvetii fecerint, ut domo emigrent, aliud domicilium, alias sedes, remotas a Germanis, petant fortunamque, quaecumque accidat, experiantur. Haec si enuntiata Ariovisto sint, non dubitare quin de omnibus obsidibus …

Cicero, In C. Verrem 2.4.7: … Verres abstulit; nullum, inquam, horum reliquit neque aliud ullum tamen praeter unum pervetus ligneum, bonam Fortunam, ut opinor; eam iste habere domi suae noluit. pro deum hominumque fidem! quid hoc est? quae haec causa est, q …

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.50: … rporis, sed castigatus animi dolor? itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens: Cónqueri fortúnam adversam, nón lamentarí decet; Id viri est offícium, fletus múliebri ingenio ádditus.

All forms of fortuna (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.