fortunae
fortunae is a Latin form of fortuna, meaning “fortune, luck”. It is the genitive singular feminine noun or dative singular feminine noun.
Found 779 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.22.2: Itaque in tanta rerum iniquitate fortunae quoque eventus varii sequebantur.
Cicero, In C. Verrem 2.4.119: … erpetua multisque transversis divisae privatis aedificiis continentur. Tertia est urbs quae, quod in ea parte Fortunae fanum antiquum fuit, Tycha nominata est; in qua gymnasium amplissimum est et complures aedes sacrae, coliturq …
Plautus, Rudens 1.3.185: Nimio hóminum fortunaé minus miseraé memorantur,
All forms of fortuna (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.