flagitio
flagitio is a Latin form of flagitium, meaning “disgrace, shameful act, outrage”. It is the ablative singular neuter noun or dative singular neuter noun.
Found 42 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.34: … rdecim. ex ea die ad hanc diem quae fecisti in iudicium voco: hora nulla vacua a furto, scelere, crudelitate, flagitio reperietur. hi sunt anni consumpti in quaestura et legatione Asiatica et praetura urbana et praetura Sicilien …
Plautus, Casina 5.2.876: scio, tántum erus atque ego flágitio superávimus nuptiis nóstris,
All forms of flagitium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.