fines
fines is a Latin form of finis, meaning “end, limit, boundary; (pl.) territory”. It is the accusative plural masculine noun or accusative plural feminine noun.
Found 321 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.2.6: Pro multitudine autem hominum et pro gloria belli atque fortitudinis angustos se fines habere arbitrabantur, qui in longitudinem milia passuum CCXL, in latitudinem CLXXX patebant.
Seneca the Younger, De Beneficiis 7.4.3: Fines Atheniensium aut Campanorum vocamus, quos deinde inter se vicini privata terminatione distinguunt ; et totus …
All forms of finis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.