filium

filium is a Latin form of filius, meaning “son”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 981 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.47.4: Commodissimum visum est C. Valerium Procillum, C. Valerii Caburi filium, summa virtute et humanitate adulescentem, cuius pater a C. Valerio Flacco civitate donatus erat, et propter …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.35: … tus.—Quid ex eo est consecutus?—Laudem et caritatem, quae sunt vitae sine metu degendae praesidia firmissima.—Filium morte multavit.—Si sine causa, nollem me ab eo ortum, tam inportuno tamque crudeli; sin, ut dolore suo sancir …

Plautus, Bacchides 5.1.1110: Númquid nam ad fílium haec aégritudo áttinet?

All forms of filius (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.