ficta
ficta is a Latin form of fingo, meaning “shape, form; make up”. It is the perfect passive participle accusative plural neuter.
Found 111 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.5.3: His rebus atque auditionibus permoti de summis saepe rebus consilia ineunt, quorum eos in vestigio paenitere necesse est, cum incertis rumoribus serviant et pleri ad voluntatem eorum ficta respondeant.
Ovid, Heroides 11.69: Fictaque sacra facit dicitque precantia verba;
All forms of fingo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.