fiam
fiam is a Latin form of fio, meaning “become, be made; happen”. It is the 1st person singular present active subjunctive.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.65: … le Terentianus ipse se poeniens, id est ? Decrévi tantispér me minus iniúriae, Chremés, meo gnato fácere, dum fiám miser. hic decernit, ut miser sit. num quis igitur quicquam decernit invitus? malo quidem me quovis dignum de …
Cicero, Letters to Atticus 1.20.3: … lla me res divellet, vel quod ita rectum est vel quod rebus meis maxime consentaneum vel quod a senatu quanti fiam minime me paenitet.
Seneca the Younger, Medea 171b: Fiam
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.