fecisse
fecisse is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the perfect active infinitive.
Found 587 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.13.2: Helvetii repentino eius adventu commoti cum id quod ipsi diebus XX aegerrime confecerant, ut flumen transirent, illum uno die fecisse intellegerent, legatos ad eum mittunt; cuius legationis Divico princeps fuit, qui bello Cassiano dux Helvetiorum fuerat.
Terence, Heautontimorumenos 4.1.661b: Fecisse id quod iusseram.
Plautus, Amphitruo 3.4.1003: eum fécisse ille hodie arguet quae ego feceró hic. quid mea?
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.