Socratos Sign in

favet

favet is a Latin form of faveo, meaning “favor, support (+dat.)”. It is the 3rd person singular present active indicative.

Found 47 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.182: … inimicitiae timendae sunt quam indictae atque apertae. hominum nobilium non fere quisquam nostrae industriae favet; nullis nostris officiis benivolentiam illorum adlicere possumus; quasi natura et genere diiuncti sint, ita d …

Ovid, Metamorphoses 7.721: sollicitare fidem. Favet huic Aurora timori

Propertius, Elegiae 4.6.40: et fauet ex umeris hoc onus omne meis.

All forms of faveo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.