Socratos Sign in

fata

fata is a Latin form of fatum, meaning “fate, destiny”. It is the nominative plural neuter noun or accusative plural neuter noun.

Found 723 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 3.19: … s urbis atque imperi occasum appropinquare dixerunt, nisi di immortales omni ratione placati suo numine prope fata ipsa flexissent.

Vergil, Georgics 4.496: Fata vocant, conditque natantia lumina somnus.

Plautus, Bacchides 4.9.953: Ílio tria fuísse audivi fáta quae illi fórent exitio:

All forms of fatum (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.