fana
fana is a Latin form of fanum, meaning “temple, shrine, sanctuary”. It is the accusative plural neuter noun.
Found 50 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.11: … ius legatio exitium fuit Asiae totius et Pamphyliae, quibus in provinciis multas domos, plurimas urbis, omnia fana depeculatus est, tum cum in Cn. Dolabellam suum scelus illud pristinum renovavit et instauravit quaestorium, …
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.44: … ce et urbe órba sum. quo áccidam? quo ápplicem? Cuí nec arae pátriae domi stant, fráctae et disiectaé iacent, Fána flamma déflagrata, tósti alti stant párietes Déformati atque ábiete crispa— scitis quae sequantur, et illa in …
All forms of fanum (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.