facturus
facturus is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the future active participle nominative singular masculine.
Found 142 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.32: … ponit suam, cum de exercitibus dimittendis ultro postulavisset; in quo iacturam dignitatis atque honoris ipse facturus esset, Acerbitatem inimicorum docet, qui, quod ab altero postularent, in se recusarent atque omnia permisceri …
Phaedrus, Fabulae 5.5.4: Facturus ludos dives quidam nobilis
Plautus, Menaechmi 1.2.119: nímium ego te habui délicatam; núnc adeo ut factúrus dicam.
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.