factu
factu is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”.
It can also be a form of factus, “A making; building”. It is the ablative singular masculine noun.
Found 72 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.3.5: Perfacile factu esse illis probat conata perficere, propterea quod ipse suae civitatis imperium obtenturus esset:
Cicero, Letters to his Friends 2.9.2: … e quántum facinus féceris; quod quia praeter opinionem mihi acciderat, referebam me ad illud: Íncredibile hoc fáctu obicitur; repente vero incessi omnibus laetitiis laetus. in quo cum obiurgarer, quod nimio gaudio paene desip …
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.