facito
facito is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the 3rd person singular future active imperative or 2nd person singular future active imperative.
Found 258 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 74: … unde aut quantum dedit? nonne his vestigiis ad caput malefici perveniri solet? et simul tibi in mentem veniat facito quem ad modum vitam huiusce depinxeris; hunc hominem ferum atque agrestem fuisse, numquam cum homine quoquam …
Plautus, Bacchides 5.2.1153: Facito út facias.
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1034b: At scin quid tú facias? facitó fastidi plénum,
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.