facis
facis is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the 2nd person singular present active indicative.
Found 395 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 54: … tum putemus? vere nihil potes dicere; finge aliquid saltem commode ut ne plane videaris id facere quod aperte facis, huius miseri fortunis et horum virorum talium dignitati inludere. exheredare filium voluit. quam ob causam? …
Pliny the Younger, Epistulae 3.8.1: Facis pro cetera reverentia quam mihi praestas, quod tam sollicite petis ut tribunatum, quem a Neratio Marcello clarissimo viro impetravi tibi, in Caesennium Silvanum propinquum tuum transferam.
Plautus, Casina 5.2.918_920: meó mi haec facís, quia mihí te expetívi.”
All forms of facio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.