facete
facete is a Latin form of facetus, meaning “witty, clever, elegant”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective.
Found 42 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.95: … ollunt, ne omnino inanes ad istum praedonem religionum revertantur. numquam tam male est Siculis quin aliquid facete et commode dicant, velut in hac re aiebant in labores Herculis non minus hunc immanissimum verrem quam illum …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 4.73: Facete M. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? aiebat. Bonum negas esse …
All forms of facetus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.