facere

facere is a Latin form of facio, meaning “do, make; cause”. It is the present active infinitive.

Found 2,283 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.3.1: … ficiscendum pertinerent comparare, iumentorum et carrorum quam maximum numerum coemere, sementes quam maximas facere, ut in itinere copia frumenti suppeteret, cum proximis civitatibus pacem et amicitiam confirmare.

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.65: Quid ille Terentianus ipse se poeniens, id est ? Decrévi tantispér me minus iniúriae, Chremés, meo gnato fácere, dum fiám miser. hic decernit, ut miser sit. num quis igitur quicquam decernit invitus? malo quidem me quovis …

Plautus, Mostellaria 1.4.323: Si tíbi cordi est faceré, licet.

All forms of facio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.