exulem
exulem is a Latin form of exsul, meaning “exile, banished person”. It is the accusative singular masculine noun or accusative singular feminine noun.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 2.46: … etiae patris ac propinquorum et recordatione superbiae Tarquinii multarumque iniuriarum et ipsius et filiorum exulem et regem ipsum et liberos eius et gentem Tarquiniorum esse iussit.
Plautus, Rudens 3.6.859: ego hunc scelestum ín ius rapiam éxulem.
Aulus Gellius, Noctes Atticae 2.14.a: Quod M. Cato, in libro qui inscriptus est Contra Tiberium Exulem, stitisses vadimonium per i litteram dicit, non stetisses ; eiusque verbi ratio reddita.
All forms of exsul (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.