extulit
extulit is a Latin form of effero, meaning “(efferre) carry out, bring out; raise up, exalt; (elatus) elated, proud”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 116 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.47.7: … s suos nactus manipulares atque ab eis sublevatus murum ascendit: hos ipse rursus singulos exceptans in murum extulit.
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.39: … ia exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hícine est ille Télamon, modo quem glória ad caelum éxtulit, Quem áspectabant, cuíus ob os Grai óra obvertebánt sua?
Ovid, Metamorphoses 10.419: Extulit illa caput lacrimisque implevit obortis
All forms of effero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.