expeditum
expeditum is a Latin form of expedio, meaning “set free; make ready; explain”. It is the supine nominative singular neuter or perfect passive participle nominative singular neuter or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle accusative singular neuter.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.33.2: Aurigae interim paulatim ex proelio excedunt atque ita currus conlocant ut, si illi a multitudine hostium premantur, expeditum ad suos receptum habeant.
Seneca the Younger, Epistulae 15.95.32: … rosior philosophia facta est et tantum sibi virium sumpsit, quantum iis, adversus quae parabatur, accesserat. Expeditum erat obiurgare indulgentes mero et petentes delicatiorem cibum; non erat animus ad frugalitatem magna vi redu …
Plautus, Epidicus 1.1.86: me éxpeditum ex impedito faciam, consilium placet.
All forms of expedio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.