exitio
exitio is a Latin form of exitium, meaning “destruction, ruin; death”. It is the ablative singular neuter noun.
Found 148 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 146: facis iniuriam, Chrysogone, si maiorem spem emptionis tuae in huius exitio ponis quam in eis rebus quas L. Lucius Sulla gessit. quod si tibi causa nulla est cur hunc miserum tanta cala …
Ovid, Amores 1.15.24: Exitio terras cum dabit una dies;
Plautus, Cistellaria 4.2.691: quaé neque illa ílli quicquam úsui et mi exítio est.
All forms of exitium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.