exit
exit is a Latin form of exeo, meaning “go out, depart”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 171 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.46.3: Exit cum nuntio Crassus. Alterum ad Gaium Fabium legatum mittit, ut in Atrebatium fines legionem adducat, qua sibi iter faciendum sciebat.
Cicero, In C. Verrem 2.2.89: iratus iste vehementer Sthenio atque incensus hospitium ei renuntiat, domo eius emigrat atque adeo exit; nam iam ante emigrarat. Eum autem statim inimicissimi Stheni domum suam invitant, ut animum eius in Sthenium …
Plautus, Bacchides 4.1.583: ecquis éxit?
All forms of exeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.