Socratos Sign in

excivit

excivit is a Latin form of excio, meaning “call out, rouse, summon; (excitus) roused”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 25 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Tacitus, Historiae 2.102: Auxilia tamen e Germania Britanniaque et Hispaniis excivit, segniter et necessitatem dissimulans. perinde legati provinciaeque cunctabantur, Hordeonius Flaccus suspecti …

Livy, Ab urbe condita 1.14.7: … uitatu profectus, id quod quaerebat, tumultuoso et minaci genere pugnae adequitando ipsis prope portis hostem exciuit. fugae quoque, quae simulanda erat, eadem equestris pugna causam minus mirabilem dedit.

Lucan, Civil War 3.291: Excivit populos, et dignas funere Magni

All forms of excio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.