eventu
eventu is a Latin form of evenio, meaning “come out, turn out, happen, result”.
It can also be a form of eventus, “outcome, result; event, occurrence; success”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.
Found 170 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.31.1: At Caesar, etsi nondum eorum consilia cognoverat, tamen et ex eventu navium suarum et ex eo quod obsides dare intermiserant fore id quod accidit suspicabatur.
Suetonius, Divus Augustus 28.1: … priuatum non sine periculo fore et illam plurium arbitrio temere committi, in retinenda perseuerauit, dubium euentu meliore an uoluntate.
Apuleius, Metamorphoses 4.2: … trabar, cuius inter opaca secreta floris genialis regius nitor relucebat. Tunc invocato hilaro atque prospero Eventu cursu me concito proripio, ut Hercule ipse sentirem non asinum me, verum etiam equum currulem nimio velocitat …
All forms of evenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.