evenit
evenit is a Latin form of evenio, meaning “come out, turn out, happen, result”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 295 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.113: … am x medimna ex iugero exararent, medimnum autem ex iugero decumano dari oportebat, cum ager, id quod perraro evenit, cum decumo extulisset, quae erat ratio decumanis, siquidem decumae ac non bona venibant aratorum, ut pluribu …
Suetonius, Divus Augustus 6.1: … ed et mox confirmata. nam cum possessor uillae nouus seu forte seu temptandi causa cubitum se eo contulisset, euenit ut post paucissimas noctis horas exturbatus inde subita ui et incerta paene semianimis cum strato simul ante …
Terence, Andria 5.4.907b: Evenit: sed hicine est Simo?
All forms of evenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.