evenire
evenire is a Latin form of evenio, meaning “come out, turn out, happen, result”. It is the present active infinitive.
Found 85 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.113: … m Siculorum occupavit ut quaecumque accidant publice privatimque incommoda propter eam causam sceleris istius evenire videantur.
Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 5.13.1: Hoc loco, si tibi uidetur, quaeri potest cur turbo fiat. Euenire in fluminibus solet ut, quamdiu sine impedimento feruntur, simplex et rectum illis iter sit; ubi incurrerunt …
Livy, Ab urbe condita 21.62.1: Romae aut circa urbem multa ea hieme prodigia facta aut, quod euenire solet motis semel in religionem animis, multa nuntiata et temere credita sunt,
All forms of evenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.