evectus
evectus is a Latin form of eveho, meaning “carry out; raise up; (pass.) ride out, rise”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Ovid, Metamorphoses 14.127: Pro quibus aerias meritis evectus ad auras
Suetonius, Divus Augustus 97.3: … e futurum; atque itinere incohato Asturam perrexit et inde praeter consuetudinem de nocte ad occasionem aurae euectus causam ualitudinis contraxit ex profluuio alui.
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 15.12.6: Nam omnes Gallias (nisi qua paludibus inviae fuere, ut Sallustio docetur auctore) post decennalis belli mutuas clades subegit Caesar dictator, societatique nostrae foederibus iunxit inxit aeternis. Evectus sum longius; sed remeabo tandem ad coepta.
All forms of eveho (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.