eum
eum is a Latin form of is, meaning “he, she, it; this, that”. It is the accusative singular masculine pronoun.
Found 5,502 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.7.3: Ubi de eius adventu Helvetii certiores facti sunt, legatos ad eum mittunt nobilissimos civitatis, cuius legationis Nammeius et Verucloetius principem locum obtinebant, qui dic …
Cicero, De Optimo Genere Oratorum 19: … e donatio fieret in theatro populo convocato, qui locus non est contionis legitimae, atque ita praedicaretur, evm donari virtvtis ergo benevolentiaeqve qvam is erga popvlvm Atheniensem haberet.
Plautus, Amphitruo 1.1.178: eúm nunc potívit patér servitútis,
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.