eri
eri is a Latin form of erus, meaning “master (of a household)”. It is the nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun or genitive singular masculine noun.
Found 34 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 9.13.4: … dem non valde ad rem pertinere, sed tamen nihil obest dicere: res familiaris alteri eorum valde exigua est, a_eri vix equestris. quapropter, quoniam iis Caesar vitam sua liberalitate concessit nec est quod iis praeterea mag …
Plautus, Amphitruo 2.1.622: Non soleo ego somniculose éri imperia persequi.
Plautus, Menaechmi 5.6.968: ut absente eró rem erí diligenter
All forms of erus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.