editus
editus is a Latin form of edo, meaning “eat; (edo, edere) give out, publish”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.8.3: … d aciem instruendam natura oportuno atque idoneo, quod is collis ubi castra posita erant paululum ex planitie editus tantum adversus in latitudinem patebat quantum loci acies instructa occupare poterat, atque ex utraque parte …
Cicero, Tusculanae Disputationes 1.115: … tia in Cresphonte usus Euripides: Nam nós decebat coétus celebrantís domum Lugére, ubi esset áliquis in lucem éditus, Humánae vitae vária reputantís mala; At, quí labores mórte finissét gravis, Hunc ómni amicos laúde et laetit …
Ovid, Metamorphoses 10.298: Editus hac ille est, qui, si sine prole fuisset,
All forms of edo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.