edita
edita is a Latin form of edo, meaning “eat; (edo, edere) give out, publish”. It is the perfect passive participle ablative singular feminine or perfect passive participle nominative singular feminine or perfect passive participle vocative singular feminine or perfect passive participle nominative plural neuter.
Found 98 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.29: … quit, hoc consilio, ut si forte Pompeius vacuam existimans Italiam eo traiecisset exercitum, quae opinio erat edita in vulgus, aliquam Caesar ad insequendum facultatem haberet, nuntiosque ad eum celeriter mittit, quibus regio …
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.20: … míhi Iunonis térror inplacábilis Nec tántum invexit trístis Eurystheús mali, Quantum úna vaecors Oénei partu édita. Haec me ínretivit véste furiali ínscium, Quae látere inhaerens mórsu lacerat víscera Urgénsque graviter púlm …
Ovid, Heroides 5.10: Edita de magno flumine nympha fui.
All forms of edo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.