eamus
eamus is a Latin form of eo, meaning “go, walk”. It is the 1st person plural present active subjunctive.
Found 72 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 7.18.2: … ensandam hanc rei publicae turpitudinem! sed stomachari desinamus, tempori pareamus, cum Pompeio in Hispaniam eamus. haec optima in malis, quoniam illius alterum consulatum a re publica ne data quidem occasione reppulimus. se …
Petronius, Satyricon 58·2: Eamus in forum et pecunias mutuemur: iam scies hoc ferrum fidem habere. Vah, bella res est volpis uda. Ita lucrum f …
Plautus, Poenulus 5.3.1162: Quid si eámus illis obviam?
All forms of eo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.