durum
durum is a Latin form of durus, meaning “hard; harsh, stern, rough; tough, hardy; cruel”. It is the nominative singular neuter adjective or accusative singular neuter adjective.
Found 139 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.7: … tam bestiam percussisset; illum respondisse, venabulo; statim deinde iussu praetoris in crucem esse sublatum. durum hoc fortasse videatur, neque ego ullam in partem disputo: tantum intellego, maluisse Domitium crudelem in ani …
Pliny the Younger, Epistulae 10.69.1: Durum est iniungere necessitatem provincialibus pontificum adeundorum, si reliquias suorum propter aliquas iustas c …
All forms of durus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.