ducitur

ducitur is a Latin form of duco, meaning “lead; consider”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 104 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 120: … ; vos enim dominos esse dicitis. — cum Chrysogono sunt. — ita credo; litteris eorum et urbanitate Chrysogonus ducitur ut inter suos omnium deliciarum atque omnium artium puerulos ex tot elegantissimis familiis lectos velit hos …

Cicero, In C. Verrem 2.4.143: … cta svnt de C. Verre —quid postea scriptum est?—cvm svrgeret nemo neqve sententiam diceret—quid est hoc?—sors dvcitvr. quam ob rem? nemo erat voluntarius laudator praeturae tuae, defensor periculorum, praesertim cum inire a pra …

Vergil, Aeneid 11.85: Ducitur infelix aevo confectus Acoetes:

All forms of duco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.