duceret
duceret is a Latin form of duco, meaning “lead; consider”. It is the 3rd person singular imperfect active subjunctive.
Found 130 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.41.4: Eorum satisfactione accepta et itinere exquisito per Diviciacum, quod ex Gallis ei maximam fidem habebat, ut milium amplius quinquaginta circuitu locis apertis exercitum duceret, de quarta vigilia, ut dixerat, profectus est.
Lucan, Civil War 8.720: Duceret ad terram, traheretque ad litora Magnum.
All forms of duco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.