ducebatur
ducebatur is a Latin form of duco, meaning “lead; consider”. It is the 3rd person singular imperfect passive indicative.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 10.13: … otuistis. legio quam L. Piso ducebat, legatus Antoni, Ciceroni se filio meo tradidit. equitatus qui in Syriam ducebatur bipertito alter eum quaestorem a quo ducebatur reliquit in Thessalia seseque ad Brutum contulit; alterum in M …
Seneca the Younger, Ad Helviam Matrem de Consolatione 13.7: Ducebatur Athenis ad supplicium Aristides, cui quisquis occurrerat deiciebat oculos et ingemescebat, non tamquam in hom …
All forms of duco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.