ducat
ducat is a Latin form of duco, meaning “lead; consider”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.
Found 85 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.18: … i, ut illa prudentia, quam artem vitae esse diximus, in earum trium rerum aliqua versetur, a qua totius vitae ducat exordium.
Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 4.7: … t cubiculum, in quo tyrannum non esse diligenter agnouerat. Tyrannicida noster ne tyrannum inueniret optauit. Ducat tyrannicidam in arcem tyrannus, non uxor, odium, non amor; ascensurus ferat animum, ferat ferrum; eat illo ub …
All forms of duco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.