dubitavit
dubitavit is a Latin form of dubito, meaning “doubt; hesitate (+inf.); (non dubito quin) not doubt that”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 72 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.127: … . Octavium Ligurem, hominem ornatissimum loco, ordine, nomine, virtute, ingenio, copiis, poscere pecuniam non dubitavit? in sartis tectis vero quem ad modum se gesserit quid ego dicam? dixerunt qui senserunt; sunt alii qui dicant …
Suetonius, Divus Julius 23.2: … iuuare aut ad honorem pati peruenire, quam qui sibi recepissent propugnaturos absentiam suam; cuius pacti non dubitauit a quibusdam ius iurandum atque etiam syngrapham exigere.
All forms of dubito (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.