duas

duas is a Latin form of duo, meaning “two”. It is the accusative plural feminine numeral or accusative plural feminine adjective.

Found 641 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.10.3: … s causas ei munitioni quam fecerat T. Labienum legatum praeficit; ipse in Italiam magnis itineribus contendit duasque ibi legiones conscribit et tres, quae circum Aquileiam hiemabant, ex hibernis educit et, qua proximum iter …

Seneca the Younger, De Beneficiis 4.18.2: … cilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, qui par esse null …

Plautus, Truculentus 4.3.808: puer quidem beatust: matres duás habet et avias duas:

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.