duae

duae is a Latin form of duo, meaning “two”. It is the nominative plural feminine adjective or nominative plural feminine numeral.

Found 404 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.53.4: Duae fuerunt Ariovisti uxores, una Sueba natione, quam domo secum eduxerat, altera Norica, regis Voccionis soror, quam in Gallia duxerat a fratre missam: utraque in ea fuga periit; duae filiae: harum altera occisa, altera capta est.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 15.29.1: DUAE istae in loquendo figurae notae satis usitataeque sunt: mihi nomen est Iulius et mihi nomen est Iulio;

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.