dote
dote is a Latin form of dos, meaning “dowry; gift, talent”. It is the ablative singular feminine noun.
Found 69 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 11.2.2: de dote quod scribis, per omnis deos te obtestor ut totam rem suscipias et illam miseram mea culpa et neglegentia tue …
Plautus, Cistellaria 2.1.305_frg3: prohibét divitiis máximis, dóte áltili atque opíma.
Aulus Gellius, Noctes Atticae 10.23.4: Verba Marci Catonis adscripsi ex oratione quae inscribitur De Dote, in qua id quoque scriptum est, in adulterio uxores deprehensas ius fuisse maritis necare: Vir, inquit, cum d …
All forms of dos (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.