Socratos Sign in

doctus

doctus is a Latin form of doceo, meaning “teach”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 153 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.27.3: Fabius, etsi nondum in conspectum venerat hostibus neque se Caninio coniunxerat, tamen doctus ab eis qui locorum noverant naturam potissimum credidit hostes perterritos eum locum, quem petebant, petituros.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.23: … rt apud eum Prometheus dolorem, quem excipit ob furtum Lemnium, Unde ígnis cluet mortálibus clam Divísus; eum doctús Prometheus Clepsísse dolo poenásque Iovi Fato éxpendisse suprémo? has igitur poenas pendens adfixus ad Caucas …

Horace, Carmen Saeculare 1.75: Doctus et Phoebi chorus et Dianae

All forms of doceo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.