divinas
divinas is a Latin form of divinus, meaning “divine, of the gods; inspired, prophetic; godlike”. It is the accusative plural feminine adjective or 2nd person singular present active indicative.
It can also be a form of divino, “foresee, prophesy, guess; (divinus) divine”.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.18: ecqui pudor est, ecquae religio, Verres, ecqui metus? habitasti apud Heium Messanae, res illum divinas apud eos deos in suo sacrario prope cotidiano facere vidisti; non movetur pecunia, denique quae ornamenti cau …
Apuleius, Apologia 50: … alem partem animi debilitat, quae ratione pollens uerticem hominis uelut arcem et regiam insedit. eius quippe diuinas uias et sapientis meatus obruit et obturbat; quod facit minore pernicie per soporem, cum potu et cibo plenos …
Jerome, Epistolae 52.7: Divinas scripturas saepius lege, immo numquam de manibus tuis sacra lectio deponatur. Disce, quod doceas; obtine eum, …
All forms of divinus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.