divinae
divinae is a Latin form of divinus, meaning “divine, of the gods; inspired, prophetic; godlike”. It is the nominative plural feminine adjective or vocative plural feminine adjective or dative singular feminine adjective or genitive singular feminine adjective.
Found 75 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 14.33: … vertistis; vos redire molientem reppulistis. erit igitur exstructa moles opere magnifico incisaeque litterae, divinae virtutis testes sempiternae, numquamque de vobis eorum qui aut videbunt vestrum monumentum aut audient gratis …
Cicero, Timaeus 35: … ttuor, quorum unum divinum atque caeleste, alterum pinnigerum et aërium, tertium aquatile, terrestre quartum. Divinae animationis maxime speciem faciebat ex igne, ut et splendidissimus esset et aspectu pulcherrimus. Cumque eum …
Suetonius, Divus Augustus 96.2: Circa Perusiam sacrificio non litanti cum augeri hostias imperasset ac subita eruptione hostes omnem rei diuinae apparatum abstulissent, constitit inter haruspices, quae periculosa et aduersa sacrificanti denuntiata essent …
All forms of divinus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.