divi
divi is a Latin form of divus, meaning “divine; deified; god”. It is the genitive singular masculine adjective or nominative plural masculine adjective.
Found 92 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 3.363: religio, et cuncti suaserunt numine divi
Suetonius, Divus Augustus 17.5: Antonium iuuenem, maiorem de duobus Fuluia genitis, simulacro Diui Iuli, ad quod post multas et irritas preces confugerat, abreptum interemit. item Caesarionem, quem ex Caesare …
Livy, Ab urbe condita 6.29.9: dedicatum est inter cellam Iouis ac Mineruae tabulaque sub eo fixa, monumentum rerum gestarum, his ferme incisa litteris fuit: 'Iuppiter atque diui omnes hoc dederunt
All forms of divus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.