dissolvere
dissolvere is a Latin form of dissolvo, meaning “loosen, dissolve, break up; pay (a debt); (dissolutus) lax, careless”. It is the present active infinitive.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 112: … m fere nisi amico neque credit nisi ei quem fidelem putat. perditissimi est igitur hominis simul et amicitiam dissolvere et fallere eum qui laesus non esset, nisi credidisset.
Apuleius, Apologia 75: … cum undique uersum tabulis flagitaretur et quasi insanus ab omnibus obuiis teneretur, pax inquit, negat posse dissoluere, anulos aureos et omnia insignia dignitatis abicit, cum creditoribus depaciscitur. pleraque tamen rei familia …
All forms of dissolvo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.