dissolui
dissolui is a Latin form of dissolvo, meaning “loosen, dissolve, break up; pay (a debt); (dissolutus) lax, careless”. It is the present passive infinitive.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In Catilinam 2.18: Vnum genus est eorum qui magno in aere alieno maiores etiam possessiones habent quarum amore adducti dissolvi nullo modo possunt. Horum hominum species est honestissima — sunt enim locupletes — voluntas vero et causa im …
Suetonius, Caligula 57.1: Futurae caedis multa prodigia extiterunt. Olympiae simulacrum Iouis, quod dissolui transferrique Romam placuerat, tantum cachinnum repente edidit, ut machinis labefactis opifices diffugerint; …
Terence, Heautontimorumenos 3.1.508: Dissolvi me otiosus operam ut tibi darem.
All forms of dissolvo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.